lotos indyjski

Nazwa łacińska: Nelumbo nucifera

Nazwa polska: lotos indyjski / Nelumbo nucifera

Krótka charakterystyka

Lotos indyjski to roślina wodna o efektownych, dużych kwiatach i okrągłych liściach unoszących się na powierzchni wody. Ceniona jest za piękno swoich kwiatów oraz symboliczne znaczenie w kulturze i sztuce. Roślina ta pełni rolę ozdobną w oczkach wodnych i stawach, a także ma zastosowanie kulinarne i lecznicze.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, bylina wodna
• Siedlisko: umiarkowane, słoneczne, stanowiska wodne
• Zastosowanie: ozdobna, wodna, jadalna, lecznicza
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: duże okrągłe liście, efektowne kwiaty, pływająca powierzchnia liści, jadalne nasiona i korzeń

Taksonomia

• Rodzina: lotosowate (Nelumbonaceae)
• Rodzaj / gatunek: Nelumbo nucifera
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina pochodzi z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, naturalnie rośnie w strefie klimatu umiarkowanego i subtropikalnego, w wodach stojących lub wolno płynących. Preferuje ciepłe, słoneczne miejsca z czystą wodą.

Walory i zastosowanie

Lotos indyjski jest ceniony przede wszystkim za swoje dekoracyjne, duże kwiaty o intensywnych barwach oraz charakterystyczne liście. W ogrodach wodnych stanowi efektowną roślinę soliterową. Jego nasiona i kłącza są wykorzystywane w kuchni azjatyckiej oraz w medycynie naturalnej.

Opis rośliny

Roślina tworzy rozległe, pływające liście o okrągłym kształcie i średnicy do 30-40 cm, osadzone na długich ogonkach. Kwiaty są duże, pojedyncze lub w niewielkich grupach, z licznymi płatkami w kolorze białym, różowym lub czerwonym. Kwitnienie przypada na lato. Owoce to charakterystyczne, twarde nasienniki zawierające jadalne nasiona.

Uwagi praktyczne

Lotos wymaga stałej, ciepłej wody i pełnego nasłonecznienia. Nasiona są twarde i wymagają specjalnego przygotowania przed wysiewem. Roślina najlepiej rośnie w dużych pojemnikach lub stawach o głębokości minimum 30 cm. Należy chronić ją przed mrozem i zanieczyszczeniem wody.