tamaryndowiec indyjski

Nazwa łacińska: Tamarindus indica

Nazwa polska: tamaryndowiec indyjski / tamarynd

Krótka charakterystyka

Tamaryndowiec indyjski to tropikalne drzewo o rozłożystym pokroju, cenione głównie za jadalne owoce o charakterystycznym słodko-kwaśnym smaku. Wykorzystywane jest zarówno w kuchni, jak i w medycynie naturalnej. Roślina ta jest trwała i może osiągać znaczne rozmiary, tworząc gęstą koronę.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, drzewo
• Siedlisko: tropikalne, ciepłe, słoneczne
• Zastosowanie: jadalna, lecznicza, ozdobna
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: rozłożysta korona, jadalne owoce, słodko-kwaśny smak, długowieczność, odporność na suszę

Taksonomia

• Rodzina: bobowate (Fabaceae)
• Rodzaj / gatunek: Tamarindus indica
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina pochodzi z tropikalnej Afryki, ale naturalizowała się także w Azji Południowej i Ameryce Środkowej. Preferuje klimaty ciepłe i wilgotne, ale wykazuje dużą odporność na suszę.

Walory i zastosowanie

Tamarynd jest ceniony przede wszystkim za jadalne owoce używane w kuchni do przyprawiania potraw, przygotowywania napojów oraz konserw. Ponadto ma właściwości lecznicze i jest stosowany w medycynie ludowej. Jako drzewo ozdobne tworzy przyjemny cień i może być ciekawym elementem tropikalnych ogrodów.

Opis rośliny

Drzewo osiąga wysokość do 20 metrów, ma rozłożystą koronę z pierzastych, drobnych liści. Kwiaty są drobne, żółto-czerwone, zebrane w grona. Owoce to podłużne strąki zawierające słodko-kwaśny miąższ oraz liczne nasiona. Kora jest szara i popękana.

Uwagi praktyczne

Uprawa tamaryndowca wymaga ciepłego klimatu lub ochrony przed mrozem. Nasiona kiełkują powoli i nierównomiernie, dlatego potrzebna jest cierpliwość. Roślina lubi stanowiska słoneczne i umiarkowanie wilgotne podłoże.