Nasiona lotosu indyjskiego (Nelumbo nucifera)

Nazwa łacińska: Nelumbo nucifera

Nazwa polska: lotos indyjski (lotos orzechodajny)

Krótka charakterystyka

Lotos indyjski to roślina wodna o efektownych, dużych kwiatach i okrągłych, tarczowatych liściach, z których młodsze pływają po wodzie, a starsze wznoszą się wysoko ponad jej powierzchnię. Ceniona jest za piękno swoich kwiatów oraz symboliczne znaczenie w kulturze i sztuce. Roślina ta pełni rolę ozdobną w oczkach wodnych i stawach, a także ma zastosowanie kulinarne i lecznicze.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, bylina wodna
• Siedlisko: umiarkowane i tropikalne, słoneczne, stanowiska wodne
• Zastosowanie: ozdobna, wodna, jadalna, lecznicza
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: duże okrągłe liście pływające i wzniesione, efektowne pachnące kwiaty, dekoracyjne dna kwiatowe, jadalne nasiona i kłącza

Taksonomia

• Rodzina: lotosowate (Nelumbonaceae)
• Rodzaj / gatunek: Nelumbo nucifera
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina ma szeroki naturalny zasięg w Azji – od delty Wołgi i Dalekiego Wschodu Rosji przez Chiny, Japonię, Indie i Indochiny po Nową Gwineę i północną Australię. Rośnie w wodach stojących lub wolno płynących, w klimacie od umiarkowanego po tropikalny. Preferuje ciepłe, słoneczne miejsca z czystą wodą.

Walory i zastosowanie

Lotos indyjski jest ceniony przede wszystkim za swoje dekoracyjne, duże kwiaty o intensywnych barwach oraz charakterystyczne liście. W ogrodach wodnych stanowi efektowną roślinę soliterową. Jego nasiona i kłącza są wykorzystywane w kuchni azjatyckiej oraz w medycynie naturalnej.

Opis rośliny

Roślina wyrasta z grubego, członowanego kłącza zakorzenionego w mule. Liście są tarczowate, okrągłe, o średnicy 30-90 cm, pokryte woskiem, po którym woda spływa kroplami; młode liście pływają, starsze wyniesione są na sztywnych ogonkach nawet 1-1,5 m nad wodę. Kwiaty są duże, pojedyncze, o średnicy 12-30 cm, pachnące, z licznymi płatkami w kolorze białym lub różowym (u odmian także żółtym i czerwonym). Kwitnienie przypada na lato. Po przekwitnięciu dno kwiatowe rozrasta się w charakterystyczną, gąbczastą, stożkowatą tarczę, w której tkwią twarde, jadalne orzeszki.

Uwagi praktyczne

Lotos wymaga ciepłej wody i pełnego nasłonecznienia. Nasiona są bardzo twarde i wymagają skaryfikacji przed wysiewem. Roślina najlepiej rośnie w dużych pojemnikach lub stawach o głębokości co najmniej 30 cm. Część nadziemna ginie jesienią; kłącza zimują w gruncie stawu, o ile woda nie zamarza do dna – w płytkich zbiornikach pojemnik z kłączem przenosi się na zimę w chłodne, niezamarzające miejsce. Należy dbać o czystość wody.