Nasiona kserofity (Xerophyta retinervis)

Nazwa łacińska: Xerophyta retinervis

Nazwa polska: roślina zmartwychwstania (kserofita)

Krótka charakterystyka

Xerophyta retinervis to tzw. roślina zmartwychwstania z rodziny Velloziaceae, o wyjątkowej odporności na suszę: jej liście w porze suchej całkowicie wysychają, a po deszczu w ciągu 1-3 dni wracają do życia. Tworzy grube, rozgałęzione, zdrewniałe pnie okryte włóknistymi nasadami liści, zakończone pęczkami wąskich liści. Ceniona jest za niezwykłą biologię i surowy, egzotyczny wygląd.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, bylina kserofityczna o zdrewniałych pniach
• Siedlisko: słoneczne, skaliste wychodnie i klify w sawannach, z suchą zimą
• Zastosowanie: ozdobna, kolekcjonerska, pojemnikowa, skalniakowa
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: odporność na suszę i pożary, włókniste, ciemne pnie, pachnące niebieskofioletowe kwiaty, egzotyczny wygląd, długowieczność

Taksonomia

• Rodzina: Velloziaceae
• Rodzaj / gatunek: Xerophyta retinervis
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina pochodzi z południowej Afryki (RPA – KwaZulu-Natal, Mpumalanga, Gauteng, Limpopo, North West – oraz Eswatini i Botswana), gdzie rośnie na skalistych wychodniach i klifach z płytką glebą, w regionach o deszczowym lecie i suchej, chłodnej zimie. Rośnie w pełnym słońcu i regularnie przechodzi pożary sawanny, po których obficie kwitnie.

Walory i zastosowanie

Xerophyta retinervis jest ceniona za zdolność przeżywania wielomiesięcznej suszy i mrozu, co czyni ją ciekawą rośliną do suchych ogrodów, skalniaków oraz uprawy w szerokich, płaskich pojemnikach. Jest rzadkością w kolekcjach roślin egzotycznych; w naturze jej włókniste pnie służą jako podłoże dla epifitycznych storczyków.

Opis rośliny

Roślina tworzy grube, rozgałęzione pnie do ok. 2 m wysokości, gęsto okryte trwałymi, włóknistymi nasadami liści, często czarnymi od pożarów; wewnątrz pni biegną ku ziemi gęste korzenie. Na szczytach pędów wyrastają pęczki długich, taśmowatych, kilowatych liści, które w suszy wysychają, a po nawodnieniu odzyskują zieleń. Wiosną i wczesnym latem, zwłaszcza po pożarze, pojawiają się pachnące kwiaty o barwie niebieskiej do fioletoworóżowej, rzadko białej. Rośnie bardzo wolno.

Uwagi praktyczne

Xerophyta retinervis wymaga dobrze przepuszczalnego, płytkiego podłoża i stanowiska słonecznego. Należy unikać nadmiernego podlewania, które może powodować gnicie korzeni; w okresie wzrostu warto podlewać umiarkowanie, najlepiej od dołu. Roślina rośnie bardzo wolno i może latami pozostawać w tym samym pojemniku; młode rośliny chronić przed mrozem.