Nasiona brugmansji czerwonej (Brugmansia sanguinea)

Nazwa łacińska: Brugmansia sanguinea

Nazwa polska: brugmansja czerwona (anielskie trąby)

Krótka charakterystyka

Brugmansja sanguinea to ozdobny krzew lub małe drzewo o efektownych, zwisających kwiatach w kształcie dzwonu. Ceniona jest za intensywne, czerwone kwiaty oraz charakterystyczny, egzotyczny wygląd. Roślina ta jest często uprawiana jako dekoracyjna, zarówno w ogrodach, jak i w dużych donicach.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, krzew / małe drzewo
• Siedlisko: górskie, chłodne i wilgotne, słoneczne do półcienistego
• Zastosowanie: roślina ozdobna, pojemnikowa, tarasowa
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: duże dzwonkowate kwiaty, intensywna czerwień, egzotyczny wygląd; kwiaty bezwonne (zapylane przez kolibry)

Taksonomia

• Rodzina: psiankowate (Solanaceae)
• Rodzaj / gatunek: Brugmansia sanguinea
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina pochodzi z Andów, od Kolumbii przez Ekwador, Peru i Boliwię po północne Chile. Rośnie w chłodnym klimacie górskim, zwykle na wysokości 2000-3000 m n.p.m., często w suchszych dolinach andyjskich. Na stanowiskach naturalnych uznawana jest za wymarłą – zachowała się w uprawie.

Walory i zastosowanie

Brugmansja sanguinea jest ceniona za spektakularne, duże czerwone kwiaty, które zdobią roślinę przez długi okres. Doskonale nadaje się do uprawy w ogrodach jako roślina soliterowa lub w dużych pojemnikach na tarasach i w oranżeriach. Jej egzotyczny wygląd przyciąga uwagę i wzbogaca kompozycje roślinne.

Opis rośliny

Brugmansja sanguinea osiąga w uprawie wysokość od 2 do 4 m (w naturze nawet do 10 m), tworząc rozłożysty krzew lub małe drzewo. Liście są duże, zielone, miękko owłosione i owalne. Kwiaty zwisają, mają kształt długich, wąskich dzwonków o intensywnie czerwonym kolorze, często z pomarańczowym odcieniem i żółtawą lub zielonkawą rurką u nasady; w odróżnieniu od innych brugmansji nie pachną. Kwitnie w chłodniejszych porach roku – w naszym klimacie najobficiej jesienią, a w szklarni lub oranżerii nawet przez zimę; w upalne lato zawiązuje mało kwiatów. Owoce to podłużne torebki zawierające nasiona.

Uwagi praktyczne

Roślina znosi tylko lekkie przymrozki i wymaga ochrony przed mrozem; w Polsce uprawia się ją w pojemnikach, które na zimę przenosi się do chłodnego, jasnego pomieszczenia. Nie lubi upału – temperatury powyżej ok. 22 °C hamują rozwój pąków, dlatego latem warto zapewnić jej lekki cień w najgorętszych godzinach. Wszystkie części rośliny są silnie trujące (alkaloidy tropanowe), dlatego należy zachować ostrożność w otoczeniu dzieci i zwierząt.