Nasiona bananowca Balbisa (Musa balbisiana)

Nazwa łacińska: Musa balbisiana var. balbisiana

Nazwa polska: bananowiec Balbisa

Krótka charakterystyka

Musa balbisiana to gatunek dzikiego bananowca o dużych, szerokich liściach i mocnym, prostym pozornym pniu. Roślina ta jest ceniona przede wszystkim jako roślina użytkowa i genetyczny przodek wielu odmian bananów uprawnych (genom B). Służy także do rekultywacji terenów oraz jako roślina ozdobna w klimacie tropikalnym i subtropikalnym.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: okrytonasienna, bylina, bananowiec
• Siedlisko: tropikalne, wilgotne, słoneczne do półcienistego
• Zastosowanie: użytkowa, ozdobna, genetyczny materiał hodowlany
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: duże liście, szybki wzrost, jadalne owoce (w stanie dzikim zazwyczaj z nasionami), odporność na warunki tropikalne

Taksonomia

• Rodzina: bananowate (Musaceae)
• Rodzaj / gatunek: Musa balbisiana
• Odmiana: var. balbisiana

Pochodzenie

Roślina pochodzi z południowej i południowo-wschodniej Azji – od wschodnich Indii, Nepalu i Bangladeszu przez Mjanmę, Tajlandię i Wietnam po południowe Chiny, Malezję i Filipiny. Rośnie naturalnie w wilgotnych, tropikalnych i subtropikalnych lasach oraz na obszarach podgórskich o ciepłym klimacie.

Walory i zastosowanie

Musa balbisiana jest ceniona jako dziki przodek wielu odmian bananów uprawnych, stanowi ważny materiał hodowlany odporny na choroby i szkodniki. W uprawie ozdobnej może być efektowną rośliną soliterową lub elementem tropikalnego ogrodu. Owoce są jadalne, ale często mają liczne twarde nasiona, dlatego nie są popularne w spożyciu bezpośrednim.

Opis rośliny

Bananowiec Balbisa tworzy masywny, prosty pozorny pień złożony z nachodzących na siebie pochew liściowych. Liście są duże, szerokie, jasnozielone i błyszczące, często z wyraźnymi nerwami. Kwiaty rozwijają się w zwisającym kwiatostanie osłoniętym czerwono-purpurowymi podsadkami. Owoce są podłużne, niebieskawozielone, żółknące po dojrzeniu, zawierają twarde nasiona i są mniej słodkie niż odmiany uprawne. Roślina osiąga 5–6 metrów wysokości.

Uwagi praktyczne

Uprawa wymaga ciepłych, wilgotnych warunków oraz osłony przed mrozem i silnym wiatrem. Roślina najlepiej rośnie na żyznych, dobrze zdrenowanych glebach. Wymaga regularnego podlewania i ochrony przed zimnem. Kiełkowanie może być powolne; nasiona należy przed wysiewem namoczyć, a kiełkowaniu sprzyja zmienna temperatura dobowa.