Nasiona araukarii kolumnowej (Araucaria columnaris)

Nazwa łacińska: Araucaria columnaris

Nazwa polska: araukaria kolumnowa (igława kolumnowa)

Krótka charakterystyka

Araucaria columnaris to iglasta roślina o smukłym, kolumnowym pokroju, ceniona za efektowny, symetryczny wygląd i egzotyczny charakter. Jest często stosowana jako roślina ozdobna w ciepłych i umiarkowanych ogrodach oraz w uprawie pojemnikowej. W naturze to wysokie, dość szybko rosnące drzewo, które w doniczce przyrasta powoli i nadaje się do dekoracji przestrzeni zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: nagozalążkowa, drzewo iglaste
• Siedlisko: subtropikalne i tropikalne, słoneczne, osłonięte
• Zastosowanie: ozdobna, kolekcjonerska, pojemnikowa, gruntowa
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: kolumnowy, wąski pokrój, regularne gałęzie, ciemnozielone igły, egzotyczny wygląd

Taksonomia

• Rodzina: araukariowate (Araucariaceae)
• Rodzaj / gatunek: Araucaria columnaris
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina jest endemitem Nowej Kaledonii, gdzie rośnie w klimacie tropikalnym i subtropikalnym. W naturalnym środowisku występuje w lasach wzdłuż wybrzeży, do około 100 m n.p.m., w miejscach o dużym nasłonecznieniu i umiarkowanej wilgotności powietrza; jako jedyna araukaria rośnie także na podłożu wapiennym.

Walory i zastosowanie

Araucaria columnaris jest ceniona za elegancki, wąski i wysoki pokrój, który nadaje się do wykorzystania jako roślina soliterowa lub w kompozycjach ogrodowych i w pojemnikach. Ze względu na swój egzotyczny wygląd często zdobi oranżerie, tarasy oraz wnętrza o dużym nasłonecznieniu. Może stanowić ciekawy akcent architektoniczny w ogrodzie.

Opis rośliny

Drzewo o bardzo smukłej, kolumnowej sylwetce, osiągające w naturze nawet do 60 metrów wysokości, choć w uprawie doniczkowej pozostaje znacznie mniejsze. Posiada regularne, równomiernie rozłożone, krótkie gałęzie; młode liście są igiełkowate, a dorosłe łuskowate, ciemnozielone. Kora jest szara i łuszczy się cienkimi pasmami. Charakterystyczną cechą gatunku jest pochylanie się pni w stronę równika – na półkuli północnej drzewa przechylają się ku południowi. Nie tworzy kwiatów, jest rośliną nagozalążkową, która w naturze wytwarza jajowate szyszki z dużymi, oskrzydlonymi nasionami.

Uwagi praktyczne

W uprawie doniczkowej wymaga jasnego, słonecznego stanowiska oraz ochrony przed mrozem i silnym wiatrem; dojrzałe okazy znoszą jedynie krótkie, lekkie przymrozki (około -2 °C). Roślina rośnie powoli i potrzebuje regularnego podlewania, lecz nie toleruje przelania. W Polsce latem może stać na tarasie, a zimę powinna spędzać w jasnym, chłodnym pomieszczeniu lub oranżerii.