Nasiona aloesu Marlotha (Aloe marlothii)

Nazwa łacińska: Aloe marlothii

Nazwa polska: aloes Marlotha

Krótka charakterystyka

Aloes Marlotha to okazały, drzewiasty sukulent o pojedynczym pniu zwieńczonym dużą rozetą mięsistych, kolczastych liści. Ceniony jest za masywny, rzeźbiarski pokrój oraz efektowne, rozgałęzione kwiatostany z pomarańczowo-żółtymi kwiatami. Roślina ta znajduje zastosowanie przede wszystkim jako dekoracyjna roślina doniczkowa, a w ciepłych rejonach – ogrodowa.

Klasyfikacja rośliny

• Grupa / pokrój: sukulent, bylina drzewiasta, roślina doniczkowa
• Siedlisko: półpustynne, słoneczne, umiarkowanie suche, skaliste zbocza
• Zastosowanie: ozdobna, pojemnikowa, ogrodowa
• Cechy dekoracyjne / użytkowe: kolczaste, grube liście, efektowne kwiatostany, wytrzymałość na suszę, wolny wzrost

Taksonomia

• Rodzina: złotogłowowate (Asphodelaceae)
• Rodzaj / gatunek: Aloe marlothii
• Odmiana: brak / nie dotyczy

Pochodzenie

Roślina pochodzi z południowej Afryki – z RPA, Botswany, Zimbabwe, Mozambiku, Eswatini i Malawi – gdzie naturalnie występuje w suchych i półsuchych rejonach o dużym nasłonecznieniu. Rośnie głównie na kamienistych wzgórzach i skalistych zboczach na wysokości 1000–1800 m n.p.m.

Walory i zastosowanie

Aloes Marlotha jest ceniony za dekoracyjny, kolczasty pokrój i atrakcyjne kwiaty, które przyciągają owady zapylające. Roślina nadaje się doskonale do uprawy w doniczkach, ogrodach skalnych i jako soliter na rabacie. Dobrze znosi okresowe susze i jest łatwa w pielęgnacji.

Opis rośliny

Roślina tworzy pojedynczy, prosty pień okryty suchymi, zwisającymi starymi liśćmi, zakończony gęstą rozetą 40–50 grubych, mięsistych, szarozielonych liści o długości 1–1,5 m. Brzegi liści, a u młodych roślin także obie powierzchnie, pokryte są czerwonobrązowymi kolcami; z wiekiem liście tracą kolce na powierzchniach. Zimą wyrasta silnie rozgałęziony kwiatostan z 20–30 gronami ustawionymi niemal poziomo, z rurkowatymi kwiatami barwy żółtej do pomarańczowej, rzadziej czerwonej. W naturze roślina osiąga 2–4 m, wyjątkowo do 6 m wysokości; w uprawie doniczkowej pozostaje znacznie mniejsza.

Uwagi praktyczne

Aloes Marlotha wymaga stanowiska słonecznego i dobrze zdrenowanego podłoża. Należy unikać nadmiernego podlewania, szczególnie zimą. Roślina jest odporna na suszę, ale źle znosi przelanie i wilgoć przy korzeniach. W chłodniejszych rejonach uprawiana głównie jako roślina doniczkowa lub w oranżerii.