Jak uprawiać strelicję królewską: słońce, 18–25°C latem, chłodne zimowanie w 12–15°C, podlewanie i siew nasion w 25–30°C. Dlaczego nie kwitnie i co zrobić.
Strelicja królewska (Strelitzia reginae) zawdzięcza nazwę królowej Charlotte z domu Mecklenburg-Strelitz, żonie Jerzego III, która kochała rośliny egzotyczne. Pochodzi z Republiki Południowej Afryki, z Prowincji Przylądkowej Wschodniej i KwaZulu-Natal, gdzie rośnie nad rzekami i na wybrzeżu. Do Europy trafiła w XVIII wieku i szybko zadomowiła się w królewskich oranżeriach. Dziś można ją wyhodować samodzielnie: nasiona strelicji królewskiej kiełkują powoli, ale bez specjalnego sprzętu.
Kwiat strelicji przypomina głowę rajskiego ptaka. Z łódkowatej, sztywnej podsadki wychodzą jaskrawopomarańczowe działki i niebieskie płatki zrośnięte w „języczek”. Kwiaty w jednym kwiatostanie otwierają się po kolei, więc pojedynczy pęd zdobi roślinę przez kilka tygodni.
Strelicja nie jest samopylna. W Afryce Południowej zapylają ją ptaki nektarniki: siadają na podsadce jak na grzędzie, pod ich ciężarem rozchylają się niebieskie płatki, a pyłek przykleja się do nóg ptaka. W domu takich gości nie ma, więc jeśli chcesz zebrać własne nasiona, przenieś pyłek pędzelkiem na znamię słupka.
To roślina słońca. Najlepiej rośnie przy oknie południowym lub zachodnim, a od końca majowych przymrozków może stać na balkonie albo tarasie, osłonięta od silnego wiatru. W ciemnym, północnym pokoju wypuści liście, ale nie zakwitnie. Nie lubi też przeciągów i gwałtownych zmian temperatury.
Wiosną i latem dobrze jej w 18–25°C, a krótkie upały do 28°C też zniesie. Zimą potrzebuje chłodniej, około 12–15°C, ale nigdy poniżej 10°C. Wysokiej wilgotności nie wymaga. Jeśli jednak stoi nad kaloryferem, zraszaj liście raz w tygodniu.
Strelicja lubi regularną wilgoć, ale gnije od przelania. Latem podlewaj ją raz lub dwa razy w tygodniu, gdy wierzchnia warstwa ziemi przeschnie, a zimą tylko raz lub dwa razy w miesiącu. Od marca do września co dwa tygodnie dodawaj nawóz do roślin kwitnących.
Podłoże powinno być żyzne i przepuszczalne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,5–7). Sprawdza się taka mieszanka:
Korzenie są grube i silne, dlatego przesadzaj roślinę co 2–3 lata do głębokiej, ciężkiej donicy, która się nie przewróci.
Bez zimowego odpoczynku strelicja rzadko kwitnie. Od późnej jesieni przestaw ją do chłodniejszego, jasnego miejsca (12–15°C), ogranicz podlewanie i wstrzymaj nawożenie. Wiosną, po powrocie do ciepła, zawiązuje pąki. Pamiętaj, że roślina z siewu zakwita dopiero po kilku latach, więc pierwsze sezony to głównie liście.
Dorasta do 1–2 metrów wysokości, więc z czasem potrzebuje sporo miejsca. Liście są skórzaste, szarozielone i układają się w wachlarz. Kwiaty cięte długo stoją w wazonie i często trafiają do bukietów. Roślina nie jest bezpieczna dla dzieci i zwierząt, lepiej więc trzymać ją poza zasięgiem kota.
Gdy strelicja nie kwitnie, przyczyną jest zwykle za mało światła albo brak chłodnego zimowania. Żółknące liście to najczęściej skutek przelania, rzadziej bardzo suchego powietrza. Brązowe końcówki liści oznaczają suche powietrze, więc zacznij je zraszać i odsuń roślinę od grzejnika.
Duże liście sprawiają, że wygląda dobrze nawet bez kwiatów. W stylu urban jungle pasuje obok monstery, bananowca czy alokazji. W nowoczesnym, oszczędnym wnętrzu najlepiej postawić ją samą w dużej donicy. Moim zdaniem właśnie jako soliter prezentuje się najlepiej.
Najtańszy sposób na własną strelicję to siew. Nasiona oczyść z pomarańczowych włosków, lekko przetrzyj łupinę papierem ściernym i mocz 12–48 godzin w ciepłej wodzie. Wysiewaj na głębokość około 1 cm i trzymaj w 25–30°C, najlepiej na macie grzewczej. Kiełkowanie trwa od 1 do 3 miesięcy, więc nie wyrzucaj doniczki po kilku tygodniach. Siać można od lutego do października, a najłatwiej wiosną.